..گــاهــیـ ....خـــودمــ ...شــایـــد..

ماسه ها فراموشکارترین رفــ ـیـــ ـقـــ ـان راه اند...
پـا ب پـایـــت مـــی آینـــد، آنـــقـدر که گــــــاهــــــی سماجتشـــان در ـهـــ ـمـــ ـراـهـــی حوصله ات را سر میبرد!!!
ولــــــی
کـــافـــی ست؛ انـدک بـــادی بوزد یـــا خـرده مـــوجـــی برخیزد تــــ ـا برای ـهـــ ـمـــ ـیـــ ـشـــ ـهـ از حافظه ضعیفشان پاک شود، ـردـ ـپـــ ـاـیـــ ـت. . .
من از نسل مـــ ـاســـ ـه نیستم...
از نسل صـــدفـــم. . .
صـــدفـــهایـی که به پــاس اقامتی یکروزه، تـــ ـا دنیــــا دنـــیآســـت، صدای دریا را برای هر ـگـــ ـوش ـشـــ ـنـــ ـوایی زمـزمـه مـــی کنند. . .!!!

------___------___------___------

من...؟!؟!؟!
هنوزم خودم رو نشناختم؛در این حد میدونم که یه دخترم، بیشتر از این نـــیـــدونـــم!!!
فقطِ فقطِ فقطِ یه چـــیـــزی رو میدونم؛ اونم اینکـــِ:
خــــــدای خـــیـــلـــی بــــــزرگــــــی دارم. . .

------___------___------___------

مطالبی که اینجا مینویسم، به غیر از اونایی که خودم میگم؛
ـمـــ ـخـــ ـاـطـــ ـب ـخـــ ـآـص ـنـــ ـداـرـه